Colonic Hydrotherapy

ตัวอย่างผู้ป่วย

กรณีศึกษา 1 : ผู้ป่วยหญิง อายุ 60 ปี ประกอบอาชีพนักธุรกิจและเจ้าของกิจการ มีประวัติผื่นผิวหนังเรื้อรัง และเคยเข้ารับการรักษากับแพทย์ผิวหนังจากหลายโรงพยาบาล ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น โรคสะเก็ดเงิน (Psoriasis) มีอาการผื่นและคันบริเวณข้อศอกและหนังศีรษะเป็นๆ หายๆ ต่อเนื่อง โดยที่ผ่านมาได้รับการรักษาตามอาการ ทั้งยาแก้แพ้ ยาลดอาการคัน และยาสเตียรอยด์ชนิดทาเฉพาะที่ แต่อาการยังคงกลับมาเป็นระยะ

เมื่อเข้ามาปรึกษาที่คลินิกและซักประวัติเพิ่มเติม พบว่าผู้ป่วยมี ภาวะท้องผูกเรื้อรังมานานกว่า 20 ปี และต้องใช้ยาระบายเป็นประจำ จึงได้รับการประเมินเพิ่มเติมด้วย Food Intolerance Test และปรับหลีกเลี่ยงอาหารตามผลตรวจ ควบคู่กับการดูแลระบบทางเดินอาหารด้วย Colon Hydrotherapy และโภชนบำบัดเสริม เช่น Digestive Enzymes, Magnesium Ozonide และ Probiotics

ภายหลังการดูแลอย่างต่อเนื่อง พบว่าระบบขับถ่ายของผู้ป่วยเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีขึ้น จากเดิมที่ต้องพึ่งยาระบายเป็นประจำ ปัจจุบันสามารถขับถ่ายได้เองทุกวันโดยไม่ต้องใช้ยาระบาย ขณะเดียวกันอาการผื่นและอาการคันจากสะเก็ดเงินที่เคยเป็นเรื้อรังก็สงบลง และปัจจุบันผู้ป่วยไม่จำเป็นต้องใช้ยารับประทานหรือยาทาเพื่อควบคุมอาการ

กรณีศึกษา 2: อาการปวดข้อ ชาปลายมือ และความผิดปกติของลำไส้

ผู้ป่วยหญิง อายุ 46 ปี มีอาการ ชามือและปวดอักเสบบริเวณข้อศอกทั้งสองข้างนานประมาณ 8 เดือน เคยเข้ารับการรักษาหลายแผนก ได้รับยา NSAIDs, Gabapentin และวิตามินบีรวม แต่อาการยังไม่ดีขึ้น

เมื่อซักประวัติเพิ่มเติม พบว่ามี ท้องผูกสลับท้องเสีย และปวดข้อนิ้วเป็นบางครั้ง ผลตรวจเลือดพบ ESR 60 mm/hr, ANA positive 1:160 และระดับปรอทในเลือด 20 µg/L ขณะที่การตรวจ Gut Microbiome พบภาวะ Dysbiosis และ Bacterial Overgrowth

จึงวางแผนการดูแลแบบบูรณาการ โดยใช้ยาปฏิชีวนะร่วมกับ Colon Hydrotherapy เพื่อดูแลความผิดปกติของจุลชีพในลำไส้ เสริมด้วยโภชนบำบัดและ IV Amino Acids รวมถึง IV Chelation Therapy เพื่อช่วยลดระดับโลหะหนัก และ Neural Therapy บริเวณข้อศอกเพื่อบรรเทาอาการปวดและการอักเสบเฉพาะที่

หลังการรักษาต่อเนื่อง 3 เดือน อาการปวดข้อศอกและชาปลายนิ้วสงบลง ระบบขับถ่ายกลับมาเป็นปกติ สามารถขับถ่ายได้ทุกวัน ผลตรวจติดตามพบว่า ESR กลับเข้าสู่ระดับปกติ, ANA ตรวจไม่พบ และระดับปรอทในเลือดลดจาก 20 เหลือ 6 µg/L สะท้อนการเปลี่ยนแปลงทั้งด้านอาการและผลตรวจทางห้องปฏิบัติการภายหลังการดูแลแบบหลายองค์ประกอบในผู้ป่วยรายนี้