“ปวดเรื้อรัง”: เมื่อความปวดไม่ใช่แค่แผล แต่เป็นระบบที่เสียสมดุล

ทำไมบางคนปวดไม่หายสักที

ในช่วงแรก ความปวดอาจเริ่มจากแผลหรือการอักเสบ  แต่ถ้าอาการปวดอยู่นาน ระบบประสาทจะเริ่ม “เรียนรู้ความปวด”  ผลที่ตามมาก็คือ

* ร่างกายไวต่อความปวดมากขึ้น

* สิ่งกระตุ้นเล็กน้อยก็รู้สึกปวด

* หรือบางครั้งปวดทั้งที่ไม่มีสาเหตุชัดเจน

ทำให้เกิดเป็น “วงจรความปวด” ที่หมุนไปเรื่อย ๆ  เมื่อสมองกลายเป็นศูนย์กลางของความปวด  ในผู้ป่วยบางกลุ่ม เช่น Fibromyalgia  หรือ กลุ่มอาการปวดเรื้อรัง ความปวดไม่ได้อยู่ที่อวัยวะใดอวัยวะหนึ่ง  แต่เป็น  การปวดทั้งตัว  ร่วมกับความอ่อนเพลีย  นอนไม่หลับ  สมองล้า  ซึ่งแสดงให้เห็นว่า  ความปวดเป็นเรื่องของ “ทั้งระบบ” ไม่ใช่แค่จุดเดียว

ทำไมแพทย์ถึงวัดระดับความเจ็บปวดด้วยการถามคนไข้   เพราะความปวดเป็น “ความรู้สึก”   ไม่ใช่ตัวเลขในเลือด  และถึงแม้จะมีการตรวจหลายอย่าง  แต่ก็ยังไม่มีตัวไหนที่บอกได้ชัดว่า “ปวดมากแค่ไหน”   ดังนั้น  สิ่งที่คนไข้รู้สึก คือข้อมูลที่สำคัญที่สุด